WAŻNE! HELP!

MAM DLA WAS PEWNĄ WIADOMOŚĆ. OTÓŻ ZABIERAM SIĘ ZA MOJEGO 2 BLOGA A TU WSTAWIĘ DO TYGODNIA TEN UPRAGNIONY EPILOG!

WESOŁYCH ŚWIĄT NAJUKOCHAŃSZE DIRECTIONERS!!!!!!!!!!!!!!

A TERAZ Z INNEJ BECZKI : OSTATNIO MAM W GŁOWIE PEWNEGO BLOGA, KTÓREGO KIEDYŚ ZDARZYŁO MI SIĘ CZYTAĆ. JEDNAK NIE PAMIĘTAM TYTUŁU:(
JEDYNE CO PAMIĘTAM, TO ŻE BYŁ ON O TAŃCU, GŁÓWNA BOHATERKA BYŁA NAJPIERW Z HARRYM, POTEM Z ZAYNEM, POTEM POJAWIŁ SIĘ NATHAN SYKES...
JEŻELI COŚ WAM TO MÓWI TO B  Ł  A  G  A  M   PODAJCIE MI LINKA BO NIE PRZEŻYJĘ;)
POZDRAWIAM dangixx

Nowy BLOG !!!!!!!!

Zapraszam na nowego bloga NOWY BLOG  !!

IMTBL ROZDZIAŁ 40

                                                                                       40.

7 dni później...

- Wszystkiego Najlepszego Córeczko !! - krzyknęli moi rodzice wręczając mi gitarę.

- Dziękuję wam !! - popłakałam się

Zapomnieli o jednym. Ja jeszcze nie umiałam grać. Niall kiedyś obiecał, że mnie nauczy.

Były moje urodziny . Dzwonili znajomi z życzeniami, daleka rodzina było mi miło że ktoś jednak pamiętał.

Byłam jednak zawiedziona. Harry nie zadzwonił. Chłopaki zresztą też. 

A myślałam że jestem dla nich ważna...

Śniadanie , które przygotowała mi mama zjadłam w łóżku.

potem umyłam się i przebrałam.

Chciałam pójść na spacer z Mandy.

Postanowiłam zaczerpnąć trochę świeżego powietrza i sprawdzić jak mama ma ubrać małą. 

Gdy otworzyłam drzwi myślałam że dostanę zawału...

- HAPPY BIRTHDAY TO YOU .... - wyśpiewał nie kto inny jak HARRY !!

Był nieźle wystrojony...

- Wszystkiego Najlepszego kochanie! - powiedział wręczając mi bukiet czerwonych róż.

- Skąd wiedziałeś? Nigdy nie wspominałam kiedy mam urodziny! - wyszeptałam wzruszona

- No wiesz... Mam swoje informacje! - Harry pomachał do okna w którym stali moi rodzice - Pomyślałem że możemy się przejśc

- Chętnie, ale zabieramy Mandy - oznajmiłam

- Oczywiście - ucieszył się - Chętnie ją poznam.

Mama wyniosła wózek dla siostry no i wolnym krokiem ruszyliśmy w strone parku.

- A więc to jest Mandy ? Niezwykle słodka - stwierdził loczek robiąc śmieszne miny do małej i wywołując u niej uroczy śmieszek.

Gdy dotarliśmy do parku Harry złapał mnie w pasie, przyciągnął do siebie i czule pocałował

- Tak bardzo tęskniłem!

- Ja tez Harry. Dlaczego sie nie odzywaliście?  Myślałam że znów mnie opuściliście.

- Nie. Twój tata był u nas tydzień temu i poprosił żebyśmy dali ci spokój. Żebyś odetchnęła...- zamyślił się

- Jak on mógł mi to zrobić ?! - wściekłam się

- On miał rację kotku - przytulił mnie - Potrzebowałaś tego. Serce mi się krajało, gdy dzwoniłaś a ja nie mogłem odebrać. Ale już po wszystkim. Już nic i nikt nas nie rozłączy! 

- Kocham cię Harry. Bałam się że to już koniec. Płakałam po nocach i myślałam  nad tym wszytskim. Teskniłam - z oczu poleciały mi łzy

- Ja też tęskniłam. Chłopaki również. Mam pytanie..

- Słucham misiu ? 

- Wpadniesz dziś do nas? Na ciasto i kawę? Może nawet na noc - zaczął seksownie ruszać brwiami

- Może i wpadnę, ale nie sądzę żeby tata zgodził sie na to ostatnie - zaśmiałam się

- Nie martw się o nic. Już się zgodził - uśmiechnął się zadziornie

- Nie mogę uwierzyć , że tak knujecie za moimi plecami - powiedziałam lekko oburzona

- Nie gniewaj się ale twój tata chyba naprawdę mnie lubi - pocałował mnie w policzek.

Siedzieliśmy z Harrym i Mandy w parku chyba przez 2 godziny. Moje kochanie bawiło się z siostrą . Nosił ją na rekach, podrzucał, woził wózkiem i co chwilę szeptał jej coś a ta się śmiała pokazując wszystkie braki w uzębieniu :) 

Byłam naprawdę szczęśliwa, że Harry wrócił.

Przestałam fochać się na tatę tak jak nakazał mi Harold. Przecież wszystko robił z myślą o mnie.

Wieczorem spakowałam potrzebne rzeczy, pożegnałam się z Mandy i mamą.

Ojciec odwiózł mnie do chłopaków przed 18 ...

  Zostały mi jeszcze 2 rozdziały ludzie ;) :*

SUUUUUPER WAŻNE !

BTW TO MÓJ TWITTER https://twitter.com/Me_Is_Me1D4ever 

JEŚLI CHCECIE JAKIŚ INFORMACJI NA TEMAT BLOGA TO DAWAJCIE !!! 

MOŻECIE TAKŻE DZIELIĆ SIE ZE MNĄ POMYSŁAMI, ZASTRZEŻENIAMI ITD <3

IMTBL - ROZDIZAŁ 39

                                                                    39.

Po śniadaniu pojechałam z tatą na badania.

- Jak się czujesz ? - spytał Dr. Luke

- Świetnie! Nic mnie już nie boli - odpowiedziałam szczęśliwa

Po przyjeździe do domu czekała na mnie niezwykle miła niespodzianka.

- MAMO!!! - krzyknęłam rzucając się na nią - Jak dobrze że jesteś ! 

- Też się cieszę! A teraz poznaj swoją siostrę - dała mi na ręce bąbla zwiniętego w kłębek koca - to jest Mandy.

Siostrzyczka była cudowna! Od razu ujrzałam podobieństwo do mamy. Miała te same oczka.

Rodzice zostawili mnie sam na sam z nowy członkiem naszej rodziny.

- Jaka ty jesteś śliczna Mandy! - powiedziałam trzymając ją na rękach - Chyba czas byś kogoś poznała.

Zadzwoniłam do Harrego aby przyjechał i zobaczył moje małe cudo. Dziwne. Nie odbierał. Dzwoniłam do pozostałej czwórki. To samo. Kurde! Co jest grane?!

Znów mnie zostawili? Sama nie chciałam w to wierzyć . Jednak wszystko na to wskazywało.

Przypomniałam sobie że zeszłej nocy tata gdzieś jechał o późnej porze.

Bałam się że mógł nagadać coś chłopakom...

Gdy tylko mama zabrała ode mnie głodna Mandy ja poszłam do ogrodu, by spytać tatę o wczorajszą noc.

- Gdzie wczoraj pojechałeś tato ? 

- Musiałem przemyśleć kilka spraw.... - odpowiedział szczególnie zamyślony

 - Ale gdzie konkretnie byłeś? 

- A czy to ważne? 

- Tak. Jak najbardziej!

- Pojechałem do parku. Czy coś się dzieje? 

- Harry i spółka nie odbierają ode mnie telefonów! - oburzyłam się

- To chyba nie moja sprawa Paula!

- Tak,masz rację. Przejdę się do nich - oznajmiłam

- Myślałem że skoro mama i Mandy przyleciały to będziesz chciała się nimi nacieszyć.

- Tak tato. chcę! Ale pragnę żeby chłopaki też poznali moją siostrę!

- Wybacz ale nie zgadzam się na twoje wyjście - powiedział z powaga a mnie zamurowało

- CO?!

- To, co słyszałaś. Pobądź trochę z rodziną. Sama mówiłaś że te chłopaki nie odbierają twoich telefonów. Pewnie nie ma  ich w domu.

- Może masz rację. Idę do siebie - poddałam się i pocałowałam tatę w czoło.

*Oczami Harrego*

- Co jest loczek? - spytał Lou

- Dzwoniła - powiedziałem oschle.

- Do nas tez - stwierdził Niall

- Długo mamy jeszcze czekać? - spytałem

- Nie wiemy. Jej tata ma dać nam znać - powiedział Zayn

- Załamuję się! Wiem to - oznajmiłem

- Jesteśmy z tobą! - przytulił mnie Liam

- Tęsknię za nią. A co jeśli ona stwierdzi że ją olewam i zerwie ze mną? 

- Nie olewasz jej. Ona cę kocha Harry! Nie zrezygnuje z ciebie! - powiedział Lou

- Ale może powiedzmy że pan Rob to wszystko wymyślił ? Że my się od niej nie odwracamy. Że myślimy o niej...

- Pan Lajon pewnie jej to wytłumaczył. To chyba jednak dobrze jej zrobi - powiedział Zayn - A teraz niespodzianka ! Mam nową część FIFY !!!ROBIMY TURNIEJ! KAŻDY KONTRA KAŻDY ! 

- Okej , chodźmy! - powiedziałem z udawanym entuzjazmem 

A teraz taka sprawa !  JEŚLI CHCECIE ŻEBY PAULA I HARRY SPOTKALI SIĘ W NASTĘPNYM ROZDZIALE TO PISZCIE !!

MAM NADZIEJĘ ŻE NADAL CZYTACIE BLOGA TAK WIĘC POKAŻCIE ILE WAS JEST !! BŁAGAM ! CHODŹ RAZ ZRÓBCIE TO DLA MNIE !! 

IMTBL - ROZDZIAŁ 38

                                                                              38.

*Oczami Harrego*

Leżałem w swoim pokoju myśląc o Pauli. Strasznie bałem się, że już nigdy nie będzie tak jak przedtem.

- Harry możesz zejść na dół? - zawołał Lou - mamy gościa

Zastanawiałem się kto  dobił się do nas o 23:30 .

Gdy zszedłem na dół zamarłem.

- Witaj Harry - powiedział z powagą pan Rob

- Dobry wieczór - odpowiedziałem niepewnie i usiadłem na kanapę.

- Chciałbym was szczerze przeprosić Paula mi wszystko wyjaśniła. Musicie mnie jednak zrozumieć. To moja córka i do teraz jestem w ciężkim szoku.

- Rozumiemy pana - powiedział Niall

- Czujemy się w pełni odpowiedzialni za to co się stało i my także jesteśmy wściekli . - dodał Liam

- Chcemy ją teraz wspierać na każdym kroku - oznajmiłem

- No i o tym chciałem z wami pogadać. Jutro przylatuje moja żona z malutką Mandy. Nie mam zamiaru na razie  mówić jej o tym co się tu działo.

- Rozumiemy ale do czego pan teraz zmierza ? - zapytał Zayn

- Chcę aby Paula odpoczęła. To, co przeżyła naprawdę ją dołuje mimo że tego nie okazuje! W przyszłych dniach będzie miała badania. Na pewno będzie wykończona , więc mam prośbę. Zostawcie ją w spokoju.

- Ale jak?! Dlaczego!?! - nie opanowałem gniewu

- Wiem, że bardzo wam na niej zależy. Ale zróbcie to dla jej dobra...

- Ja ją kocham!!! Rozumiesz człowieku ?! Nie dam sobie rady bez niej! Wiem, ze zawaliłem ale zrobię wszystko by to naprawić! - wykrzyczałem mu

- Harry ale.....

- Dlaczego pan nam to robi?  Jeśli uważa Pan że jeśli przestaniemy się spotykać Paula będzie szczęśliwa to nawet pan sobie nie zdaje sprawy jak bardzo się pan teraz myli! - wybiegłem do swojego pokoju

- Zrobimy jak pan chce ale tylko dla dobra Pauli! - usłyszałem głos Liama.

Rozłożyłem się na łóżku i nie mogłem zebrać myśli.

W głowie miałem tylko mojego aniołka.

Po 2 godz. rozmowy z ojcem Pauli chłopaki wpadli do mnie.

- Dlaczego się zgodziłeś Liam ? - spytałem z powagą.

- Bo uważam że Paula potrzebuje teraz trochę spokoju - odpowiedział

- A co ty do cholery możesz wiedzieć ? - znów nie panowałem  nad sobą

- Harry uspokój się - powiedział Zayn siadając blisko mnie

- Uspokoić się ?! Jak?! Przecież ona jest dla mnie wszystkim! - powiedziałem ze łzami w oczach

- Nie bądź samolubny. Paula dużo ostatnio przeszła. Może nie wygląda, może udaje, ale jej psychika nie jest już taka sama! Napad w parku mógł się dla niej gorzej skończyć. Zrozum to w końcu i przestań myśleć o sobie - bronił się Liam - Daj jej trochę czasu.

On miał rację. Myślałem tylko o sobie. Myślałem o swoich uczuciach. 

Nie pomyślałem nawet co czuje moja dziewczyna.

Straszne... Chłopcy chcą dla mnie jak najlepiej a ja się na nich wyżywam.

Spróbuje dać jej czas, ale na pewno będę o niej myślał. Na pewno będę tęsknił za jej obecnością! 

Będę się za nią modlił każdej nocy. Nie zasłużyła na to co ją spotkało!

- Przepraszam was. Ja po prostu nie wiem czy dam radę odpuścić - powiedziałem skruszony

- To tylko na  jakiś czas. Będziemy tu z tobą. Uwierz Harry, nam też nie jest wcale łatwo - poklepał mnie po plecach Louis

- Liam gniewasz się ? -spytałem 

- Nie, no co ty. Wiem jak się czujesz. Jest ok.

Jak dobrze że mam chłopaków! 

HI !

JEEEESTEM ! MUSZĘ WYTŁUMACZYĆ MOJĄ DŁUUGĄ NIEOBECNOŚĆ...

OTÓŻ ZAPODZIAŁ MI SIĘ GDZIEŚ ZESZYT ZE WSZYSTKIMI ROZDZIAŁAMI, ALE JUŻ WRÓCIŁAM TAKŻE CZAS PISAĆ !!! <3